logo-mini

Τύπος

Spotlight Contemporary Art Magazine  12

Current Masters 4“, World Wide Artbooks

Current Masters 3“, World Wide Art Books

International Contemporary Masters 12“, World Wide Art Books

Contemporary Art Curator Magazine – http://www.contemporaryartcurator.com/marina-koraki/

Circle Foundation for the Arts – https://circle-arts.com/marina-koraki/

NY ARTNews by Jennifer Vignone –
https://www.ny-artnews.com/single-post/2020/01/08/Marina-Koraki-Don%E2%80%99t-forget-to-remember-as-an-artist-comes-of-age
Contemporary Art Station –
https://www.contemporaryartstation.com/art-collectors-choice-book-artists/2019/10/11/marina-koraki-greece

 

 

Εφημερίδα

Απογευματινή

6 Οκτ 2007

Στην έκθεση “No Gravity” (” Χωρίς Βαρύτητα”), στην Pro Art Gallery, οι ζωγράφοι Μαρίνα Κοράκη και Χριστίνα Κασσάπα και ο γλύπτης Κώστας Βρυττιάς παρουσιάζουν δύο διαφορετικούς κόσμους, το βυθό και τον ουρανό, με κοινό χαρακτηριστικό την έλλειψη βαρύτητας. Τον κόσμο του βυθού, με ψάρια και κοχύλια πλημμυρισμένα από χρώμα και φως, αποτυπώνει στο τελάρο της η Μαρίνα Κοράκη…

paper

 

 

Περιοδικό

Εικόνες

Τεύχος 251 – 17 Δεκ 2006

…Στο χώρο της Pro Art Gallaey, της Μιρέλλας Λεγάκη, παρουσιάζεται η ομαδική έκθεση ζωγραφικής – εγκατάστασης των Γιώργου Παπαδημητρίου, Ελένης Παρμακέλη, Αλέξανδρου Σπαθούλα και Μαρίνας Κοράκη.

imagesd

Δίπτυχο ΜΚ – Ευρυδίκη Τρισόν-Μιλσανή

Η Μαρίνα Koράκη μου είπε:

«Γεννήθηκα στην Αθήνα και μεγάλωσα στη Δροσιά.
Ανέκαθεν ζωγράφιζα. Η ζωγραφική και γενικά το καλλιτεχνικό συναίσθημα ήταν έμφυτο στην οικογένειά μου. Η γιαγιά μου ποντία από την Κονστάτσα της Ρουμανίας εξεδιώχθη και βρέθηκε μετανάστης στον Πειραιά. Ορφανή επιδόθηκε στην μοδιστρική, έκοβε αλλά έφτιαχνε και θαυμάσια χειροτεχνήματα. Διέπρεπε στα κεντήματα και σε κάθε είδους δαντέλες κι από μικρή ήθελε να με μάθει να ράβω στη Σίγκερ ραπτομηχανή της που τελικά κληρονόμησα. Έφτιαχνα ρούχα για τις κούκλες μου, απέκτησα βαθύ σεβασμό και αγάπη για τη χειροποίητη δουλειά και πήρα την συνήθεια να μην πετώ τίποτε, να αξιοποιώ το κάθε τι. Αλλά κι ο παππούς μου ήταν με τον τρόπο του καλλιτέχνης. Έφτιαχνε κουκλόσπιτα, δημιουργούσε κόσμους. Μου κατασκεύαζε παιγνίδια που ήταν ζωντανά και θερμά όχι σαν και κείνα του εμπορίου. Όσο για τους γονείς μου είχαν και οι δύο καλλιτεχνική κλήση. Φυσική λοιπόν η κλήση μου για την τέχνη. Οι γονείς μου βέβαια δεν ήθελαν γίνω ζωγράφος. Δεν μπόρεσαν όμως να με κάνουν να αλλάξω γνώμη κι όταν αντιλήφθηκαν την αποφασιστικότητα μου, δεν έπαψαν να με υποστηρίζουν και να στέκονται στο πλευρό μου.
Στη Σχολή Καλών Τεχνών υπήρξα μαθήτρια του Μπότσογλου. Είχα δύσκολη σχέση μαζί του. Αποδοκίμαζε την ρομαντική μου διάθεση, τις θεματικές μου, ωστόσο με βοήθησε στις τεχνικές της ζωγραφικής. Επίσης ο Άγγελος Παναγιώτου, πατρικός μαζί μου, υπήρξε επίσης ένας καλός δάσκαλος. Με βοήθησε να βρω το εαυτό μου, να είμαι απαιτητική και τεχνικά άρτια.
Είχα πάντα μια δυσκολία να προσαρμοστώ στην πραγματικότητα. Το όνειρο και η σκέψη με ωθούσαν σε μια υπαρξιακή αναζήτηση. Αυτό που δεν μπορούσα να βρω στη θρησκεία το έψαχνα σε μια μεταφυσική ονειροπόληση. Στη Σχολή ανακάλυψα τη βιβλιοθήκη όπου κατέφευγα τις στιγμές αμφιταλάντευσης. Εκεί ξεφύλλιζα βιβλία μέσα στα οποία ανακάλυπτα ένα τεράστιο πλούτο από εικόνες. Εκεί συνάντησα και τον Κλιμτ. Τον τρόπο του να μεταχειρίζεται το ονειρικό στοιχείο δίπλα στο ρεαλιστικό. Την σχέση του της μορφής με το φόντο, τη χρήση του χρυσού και την δυνατότητά του να λειτουργεί ως μεταφυσικός και συνάμα διακοσμητικός χώρος, πράγμα που δίνει τόση γοητεία στα θαυμάσια πορτραίτα του.
Ο διαλογισμός , η φιλοσοφία και η κβαντική φυσική με βοήθησαν να απαντήσω στα ερωτήματα που από πάντα με βασάνιζαν και να κατακτήσω στη ζωγραφική μου ένα προσωπικό κλίμα. Γιατί είμαι ένθεη αλλά όχι θρησκόληπτη.
Τη θεματική της πεταλούδας-ψυχής την πραγματεύομαι τα τελευταία 9 χρόνια. Με γοητεύει ως ον, ντελικάτο και χωρίς βάρος. Μοιάζει εξωγήινη πράγμα που τρομάζει μερικούς. Όσο όμως κι αν είναι τρομακτική είναι συγχρόνως μια εικόνα ωραιότητας κι αναγέννησης».
ΕΤΜ

Μαρίνα Κοράκη: Τέχνη και πνευματικότητα

Ένα από τα πράγματα που αμέσως παρατηρεί κανείς στα έργα της Κοράκη είναι η πληθωρική ανάγκη έκφρασης. «Δεν μπορώ να διαχειριστώ τα συναισθήματα» δηλώνει- κι όμως το συναίσθημα που εκρήγνυται και επιβάλλεται επιτακτικά στον θεατή από την πρώτη του ματιά, θριαμβεύει χάρη σε μια έντεχνη και ευρηματική διαχείριση. Θέματα και υλικά συνεργούν στη δημιουργία ενός συμβολικού κόσμου. Αντικείμενα και φυσικά όντα τείνουν να χειραγωγήσουν τον θεατή και να τον ωθήσουν σε ιδέες φιλοσοφικές και μεταφυσικές τις οποίες η καλλιτέχνης μέσω των αναγνωσμάτων και του διαλογισμού καλλιεργεί εντατικά.
Αλλά πως η ζωγραφική υλική και αισθητική πραγματοποιείται χωρίς να καταστρέψει το άϋλό της υπόβαθρο; Από την άλλη πως μέσα στον απτό κόσμο του ζωγράφου διερευνούνται και αναλύονται υπαρξιακές ανησυχίες χωρίς να βαρύνουν τις εικόνες και να καταστρέψουν την αισθητική τους ποιότητα;
Πρόκειται για ένα δύσκολο στοίχημα ενώπιον του οποίου η Κοράκη δεν διστάζει να προχωρεί διαλέγοντας με προσοχή τις θεματικές της και τελειοποιώντας το στυλ της.
Στις εμμονικές μορφές της που λειτουργούν ως λάιτ μοτίβα – θάλασσα, άνθρωπος, ρόδι, ψάρι, πεταλούδα- δουλεμένες με ιδιαίτερη φροντίδα επικρατεί η αγάπη της για το ωραίο, αξία πρωταρχική στο έργο της. Ωστόσο η υπερρεαλιστική σχεδόν απόδοση των μορφών, ο περίτεχνος σχεδιασμός, η λεία κορεσμένη επιφάνεια, θα άγγιζαν την ψυχρότητα αν τη ζωγράφο δεν κατείχε το πάθος του χρώματος και η ικανότητά της να το χρησιμοποιεί έξω από κάθε συμβατικότητα.
Έτσι οι ανθρώπινες μορφές σε μονόχρωμο αποτελούν ένα πάνθεον απόμακρο, σωσμένο από ρεαλιστική αναφορά. Η χρήση του κόκκινου και το χρυσού στα σχετικά μικρά φορμά δονούν τους πίνακες με αισθησιακή θερμότητα. Σημαντική είναι η λεπτομέρεια όπως και η ανάγκη να δημιουργούνται ανάγλυφα χάρη σε επικολλήσεις ξένων υλικών που, με πολύ προσωπικές τεχνικές και αμαλγάματα πάστας, χωνεύονται μέσα στο χρώμα χωρίς να χάσουν την ταυτότητά τους: δαντέλες και αντικείμενα ως συναισθηματικά κατάλοιπα, πιθανές νοσταλγίες του μαγικού κόσμου της παιδικότητας.
Πρόκειται για μια δημιουργία που δεν ξεχνά πόσο το υλικό καθαγιάζεται από τη σκέψη και πόσο το χέρι, πέρα από την δεξιοτεχνία του είναι ο σεισμογράφος της ψυχής.
Επίσης χάρη στην επίδραση του Κλιμτ η Κοράκη καλλιεργεί την αγάπη για το διακοσμητικό, «le décoratif» που τόσο επεδίωκε κι ο Ματίς πράγμα που την βοηθάει να ξεφύγει από τον δογματισμό και την ξηρότητα που φέρνουν ιδέες και αρχές.
Οι πεταλούδες είναι ίσως το θέμα που την απασχολεί περισσότερο από κάθε άλλο δίνοντας του πλήθος εκδοχών. Η πεταλούδα-ψυχή δουλεμένη μόνη της, σε σπείρες είτε σε συνδυασμούς καλειδοσκοπικούς είναι η μορφή που συνδυάζει περισσότερο από κάθε άλλη πνευματικότητα και υλικότητα. Σύμβολο αλλά και όμορφο μοτίβο πετάει από τον έναν πίνακα στον άλλο χαρίζοντας ενέργεια και ωραιότητα.

Ευρυδίκη Τρισόν Μιλσανή